Gewoon verder gaan met de geschiedenis.......
Dat komt op mij heel praktisch over, Tilburgs. Het verleden vereren noch verdoezelen, of van allebei een beetje. Niet van dat strenge, maar gewoon kijken wat bruikbaar is om mee te leven. Vermoedelijk mede gevoed door het industrieel werkklimaat; de grens van fysieke voorwaarden werkt altijd heel louterend op hoge idealen.
Nostalgie kan variëren van alles tot iedere prijs willen behouden zoals het nu is, via restaureren tot achter de komma, tot historiserend bouwen, nieuwe dingen quasi oud maken en nieuwe techniek in oude vormen verbergen.
De verschillende gezichten van heimwee zijn achtereenvolgens te herkennen in archeologische vindplaatsen die, zo weinig mogelijk aangeroerd, weer toegedekt worden, binnenstedelijke musea in de openlucht, outlet-centra als hedendaagse vestingsteden, nieuwe kastelen, de boerderette, maar ook geëlektrificeerde olielampen en dat soort dingen.
Het andere uiterste van deze schaal is de rigoreuze vernieuwdrift, alles steeds maar weer helemaal opnieuw doen, want nieuw is beter. Afvalbergen, schroothoop en 'plastic soup' spreken boekdelen.
Wanneer je het onderwerp benadert vanuit de informatiewaarde, kun je stellen dat het altijd duidelijk zou moeten zijn wat wanneer is gebeurd, voor de helderheid. Oud is oud en nieuw is nieuw, dit in tegenstelling tot gefoezel en gemarchandeer.
Daar is iets voor te zeggen, maar fundamentele gedachten hebben zo hun eigen eigenaardigheden. Oog voor praktische implicaties en consequenties is onontbeerlijk om contact met de menselijke maat en verhoudingen niet te verliezen. Absolute perfectie is voor de goden.
En ook, je kunt iets willen behouden, maar héb je er nog iets aan of ben je er nog niet klaar mee?
Oude dingen die functioneren of iets betekenen in hun waarde laten, herkenbaar hedendaags uitbreiden en voortbouwen op wat er is, of herbestemmen en aanpassen waar dat wenselijk is, bruikbaar oud materiaal toepassen in nieuwe vormen of context. Ieder onderdeel levert een eigen bijdrage aan het rijk geschakeerde geheel.
Dit in tegenstelling tot eenheidsworst.
Soms moet iets resoluut op de schop en geherstruktureerd, maar vaak kunnen overblijfselen uit het verleden heel bruikbaar en verdienstelijk ingezet worden voor een nieuwe taak en de eigentijdse voorbijganger een kort moment ontroeren.
Beter!
